Je hebt de uitspraak vast wel eens gehoord als grapje onder reizigers: “Frankrijk is een prachtig land, het is alleen zo jammer dat er Fransen wonen.” 😉 Nu ik zelf al een tijd meedraai in het Franse leven (en inmiddels samen ben met een rasechte Fransman) kan ik je vertellen: het land is fantastisch, maar die Fransen? Die hebben zo hun eigen handleiding. 📖 Al moet ik toegeven: zij liggen om ons Nederlanders net zo hard in een deuk! 😂

Als nuchtere Nederlandse ben ik opgegroeid met het heilige ontbijtbordje. 🍽️ Of je nu een boterham met hagelslag eet of een beschuitje: er hóórt een bord onder om de kruimels op te vangen. Welnu, gooi die logica maar overboord zodra je met een Fransman aan de ontbijttafel gaat zitten. 🥐

Mijn chéri heeft namelijk een ochtendritueel waar mijn Nederlandse opruimhart elke dag weer een beetje van moet herstellen. 💔 Het begint al met zijn koffie. Die gaat hier niet in een beschaafd Hollands kopje, maar in een bol: een soort gigantische aardewerken soepkom zonder oren. 🥣 Waarom? Nou, zodat zijn croissant of stuk stokbrood er tenminste helemaal in past. Want ja, die wordt steevast, zonder blikken of blozen, zó in de koffie gesopt. ☕️💦

En het ontbijtbordje? Dat is blijkbaar een volstrekt overbodige luxe. 🚫 De croissant ligt gewoon los op tafel. Het resultaat is een natte hap recht boven de tafel, die binnen twee minuten bezaaid ligt met een slagveld aan Franse bladerdeegkruimels. ✨ Hoe makkelijk is het om even een bordje te pakken? Maar nee. De tafel ís het bord. Dat is la tradition. 🥖

Mocht je denken dat de culinaire cultuurclash binnenshuis stopt: non, absoluut niet. ❌ Het begint namelijk al bij de Franse bakker. Als mijn lief ’s ochtends vroeg de deur uitgaat voor een verse baguette, komt hij steevast op een heel specifieke manier teruglopen. Vooral in de zomer is het een prachtig gezicht: lekker fris in een mouwloos hemdje, met dat warme, onverpakte stokbrood zó direct onder zijn blote oksel geklemd. 💪🥖 Onze Nederlandse hygiëne-alarmbellen gaan direct rinkelen 🚨, maar in Frankrijk kraait er geen haan naar. Het is dé manier om je handen vrij te houden! 📲🔑

En over schoonmaken gesproken: probeer in Frankrijk maar eens een fatsoenlijk Nederlands vaatdoekje te vinden. Ho maar! Een Fransman doet werkelijk álles met l’éponge. Zo’n dikke, geel-groene schuurspons. 🧽 Het aanrecht afnemen, de tafel poetsen, de afwas voorspoelen… die spons is heilig. Wij Nederlanders willen elke dag een schoon, fris doekje, maar die Franse éponge gaat gerust weken mee. 🧼

Zodra we de deur uitgaan en vrienden ontmoeten, begint het volgende tafereel: la bise (het Franse zoenen). 😗 Waar wij in Nederland strak vasthouden aan de drie traditionele kussen (of tegenwoordig een knuffel), beland je in Frankrijk in een wiskundig doolhof. Is het hier twee, drie of vier keer kussen? Beginnen we links of rechts? Mijn lief doet uiteraard feilloos op de automatische piloot, terwijl ik na al die jaren nog steeds weleens met mijn neus vol tegen een Franse wang bots. 🤦‍♀️

Maar eerlijk is eerlijk… 🤔 Mon chéri heeft op zijn beurt ook genoeg momenten waarop hij hoofdschuddend naar mij kijkt. Mijn Nederlandse biologische klok staat namelijk strak afgesteld op de eettijden van thuis. 🕔 Als ik rond 17:00 of 18:00 uur rammelend van de honger de keuken inloop, begint hij hard te lachen. Voor een Fransman is dat namelijk hét moment voor de apéro (borreltijd) 🍷🥜, niet voor het avondeten! Mijn tactiek? Ik roep tegenwoordig om 16:00 uur al dat het tijd is voor de apéro. 🎉 Dan kunnen we daarna tenminste in één vloeiende beweging door naar het diner zonder dat ik flauwval. 🍳

En dan het tempo van de maaltijd zelf. ⏳ In Nederland zien we eten toch vaak als een soort efficiënte brandstof. We eten een hoofdgerecht, hup, die vlaflip erachteraan 🍧, en na een half uurtje vliegt iedereen de tafel alweer af om wat anders te gaan doen. 💨 Mijn vriend begrijpt daar werkelijk hélemaal niks van. 🤷‍♂️

In Frankrijk is de lunch en het diner namelijk een serieuze, heilige ceremonie. ✨ Eerst de apéro, en dan schuif je aan voor minimaal vier gangen: een voorgerecht, het hoofdgerecht, kaas 🧀 en dan nog een dessert met een espresso na. En haast? Dat kennen ze niet aan tafel. Waar wij na dertig minuten klaar zijn, beginnen zij pas warm te draaien. 🔥 En ja, daar hoort dus ook een goed wijntje bij. 🍷 Ook (of juist 😉) als het gewoon een doordeweekse werkdag is. Niks geen haastige, droge boterhammen achter je bureau; eten is hier genieten en de tijd nemen. 🍽️❤️

En als mijn vriend écht een cultuurshock wil ervaren, neem ik hem mee naar een Nederlandse verjaardag. 🎂 Het fenomeen van de ‘Oerhollandse Verjaardagskring’ is voor een Fransman niet te bevatten. Iedereen zit op een stoel in een grote kring, en het allervreemdste: je moet de gasten feliciteren met de jarige! 🤷‍♂️ “Gefeliciteerd met je neef/buurman/vriend!” roep je dan tegen wildvreemden. Mijn lief kijkt dan echt alsof hij water ziet branden. En de legendarische Nederlandse gastvrijheid? Als er bij ons visite komt, gaat de koekjestrommel open, krijgt iedereen precies één koekje, en hup: de trommel gaat direct weer dicht en op slot. 🍪❌ In Frankrijk komt de tafel bij bezoek direct vól te staan met taartjes, hapjes en drankjes. 🥂🍟

Het zijn precies dit soort kleine franse fratsen, clichés en cultuurdingetjes die het leven hier zo ontzettend dynamisch en vermakelijk maken. 🥰 Het is soms even slikken (en kruimels vegen 🧹), maar stiekem heeft het ook wel weer zijn charme. Het herinnert me er elke dag aan dat je de Nederlandse logica soms gewoon even moet loslaten om écht te integreren. 🇳🇱➡️🇫🇷 En ach, zolang we er samen om kunnen lachen, neem ik die urenlange diners, de schuursponsjes, de kruimels en die stokbroodoksel er graag bij! 😍erlijk.

Het integreren in Frankrijk is een prachtig avontuur vol Franse handleidingen (en kruimels). Loop je naast de cultuurclashes ook aan tegen de Franse administratieve handleidingen voor je emigratie? Geen zorgen, ik help je de Franse logica te begrijpen. Neem gerust contact met me op!